Persoonlijke verhalen | Magnum Opus

Soms hebben dingen gewoon een seizoen gehad. Net als een tuin die eerst prachtig bloeide en daarna compost wordt voor iets nieuws. Compost klinkt heel onaantrekkelijk maar uit compost groeit letterlijk de volgende oogst. Al een tijdje zit ik tegen bepaalde beslissingen aan te hikken. Dingen die ik deed vanuit vuur, visie en verbinding zijn veranderd in een soort emotionele wachtkamer. Ik gaf veel, en wat ik merk is dat mensen graag willen ontvangen maar niet werkelijk willen bewegen. Veel consumeren en weinig dragen. Dat verschil ging ik voelen in m'n zenuwstelsel, en m'n geheugen begon er ook op te reageren. Ik merkte zelfs dat mijn geheugen anders begon te reageren. Alsof mijn hoofd bepaalde dingen niet meer stevig wilde vasthouden nu ik ze energetisch al had losgelaten. Toch kon ik nog steeds geen echte beslissing nemen, er zit meer dan 10 jaar liefde, ervaring en verbinding in. Verbinding die als een irritatie begon te voelen. Er moest dus iets gebeuren, en voor mij was dat tijdens Beltane die tegelijkertijd viel met de volle maan in Schorpioen. Ik liet me, zoals vanouds leiden door de kaarten Op deze avond trok ik 2 kaarten uit mijn all time favoriete deck. Het Wild Unknown Alchemy deck. Ik wist van tevoren al dat ik een bepaalde kaart zou trekken omdat het gewoon een symbool is dat terug blijft komen: De slang die zijn eigen staart op eet; de Ouroboros. De andere viel ook vrij gauw op zijn plek: Tin, een metaal dat schreeuwt wanneer het onder druk komt. Daar gaan we dus.. datgene wat mij onder druk zet mag getransformeerd worden.

Je kunt niet iets maken, zonder er iets gelijkwaardigs voor op te offeren

Dat is een beetje de stelregel voor alchemisten zoals ik en makers in het algemeen. Je kunt hoe dan ook niet 'iets, van niets maken' er zal altijd een materiaal opgeofferd moeten worden. En dat maakte voor mij bepaalde beslissingen duidelijker, maar niet per definitie makkelijker. Dus ik begon met het opofferen van mijn tin

maar zoals ik al zei, er zit meer dan 10 jaar liefde, verbinding en vooral aandacht in.

Mijn tin... is Love, Light x Harmony zoals het nu is. Ik begon met Love, Light x Harmony in 2013 na het overlijden van mijn vader. Het overlijden van mijn vader is de hele aanleiding dat ik met alles begonnen ben. Ik wil het ook op zijn sterfdatum afsluiten. Zonder drama, zonder diepe aankondiging maar wel door de komende tijd nog bezig te zijn met transformatie en loslaten. Dit wordt mijn Magnum Opus. Zonder tromgeroffel maar wel met eerbied voor het grote werk. Geen lange verklaringen, geen schuldbrief aan niets of niemand.. niet eens aan mezelf. De energie ben ik aan het begeleiden richting loslaten, het afsterven van oude identiteiten, seizoenen die eindigen en ruimte maken voor iets nieuws.

Maar hoe laat je zoiets los? Zéker niet in één keer dat is te veel. Ook niet te ingewikkeld want zoals ik al zei, de energie is niet meer écht daar. Dus ik ben begonnen met echt de meest simpele rituelen te schrijven en te maken. Niet moeilijk, spectaculair of uitgebreid. Meer alsof mijn lichaam en vooral mijn ziel naar een manier zoekt om iets los te laten. Ik heb er inmiddels 5, gebaseerd op dat wat mijn hart heeft: Maken, en op spiritueel niveau dus alchemie. En misschien is dat wat transformatie voor mij is, niet één groot vuur. Maar een reeks kleine handelingen die je pas later begrijpt en hoeft te begrijpen. Het Magnum Opus is nog niet klaar. Maar zodra het dat wel is, verschijnt de Ouroboros vanzelf weer aan de horizon. Het einde dat tegelijk een begin blijkt te zijn. En ik hoop dat je met me mee blijft bewegen, waar het ook heen mag gaan.

Liefs, Angelique