Dertien jaar lang was Love, Light x Harmony een vast onderdeel van mijn leven. Tot ik besloot te stoppen. Niet omdat ik niets meer te geven had, maar omdat de liefde ervoor langzaam verdween. In deze blog schrijf ik over wat er gebeurt als zo'n groot hoofdstuk eindigt. Over leegte, identiteit, rust en de ruimte die ontstaat wanneer je eindelijk de stekker uit iets trekt dat al veel te lang draaide.

In dit persoonlijke verhaal beschrijf ik hoe een langdurige verbinding met LLXH langzaam zijn vorm verliest en vraagt om loslaten. Wat ooit begon vanuit vuur en verbinding, is veranderd in een innerlijke transformatie. Geïnspireerd door alchemie en het ritme van rituelen onderzoek ik hoe afscheid geen één moment is, maar een reeks kleine handelingen. Een proces van sterven, dragen en opnieuw worden.

2025 was geen vriendelijk jaar. In deze blog deel ik wat het me bracht, wat ik moest loslaten en waarom rust nu belangrijker is dan volhouden.