Persoonlijke verhalen | Januari, de maand van vertraging

Aan het eind van 2025 deed ik mee aan de 12 Holy Nights rituelen. Voor elke maand koos ik een woord en een intentie, een gids voor de energie van die periode. Januari kreeg het woord vertraging. Het was een uitnodiging om bewust langzamer te gaan, om het tempo van mijn hoofd te vertragen en werkelijk te voelen wat er in mij en om mij heen gebeurt. Wat begon als een uitdagende oefening, werd al snel een diepgaande reis naar rust, bewustzijn en innerlijke vrijheid.

Storm in mijn hoofd

Januari begon met een storm. Mijn hoofd stond altijd aan, altijd bezig. Het idee van vertragen voelde eerst als een opgave, een verplichting die alleen maar druk gaf. Het was alsof iemand zei: “Je móét kalm zijn.”En ik dacht: “Hoe dan?”

Kleine momenten van stilte

Langzaam ontdekte ik mijn eigen manier. Soms vijf minuten buiten, soms twintig. Een wandeling door het bos, even tegen een boom zitten, voelen hoe de aarde mijn storm zachtjes stilmaakt. Dit waren mijn resetpunten, mijn kleine ankers in de dag.

De beer achter me

Ik realiseerde me dat veel van mijn gejaagdheid een patroon was: altijd aan, altijd bezig. Alsof een beer me achterna zat. Maar telkens als ik vertraagde, fluisterde ik tegen mezelf:“Angelique, je wordt niet door een beer achterna gezeten.”Dat simpele zinnetje gaf al ruimte. Het liet me voelen dat het oké is om niet te rennen.

Momenten van adem

Het was verre van volledig ontspannen, maar op sommige momenten voelde ik me minder opgejaagd. Om 22:00 uur checkte ik in bij mezelf. Een klein ritueel: even zitten, voelen, ademen. Een heilige ruimte waarin ik mocht zijn, gewoon zijn.

Tekenen van begeleiding

Het woord “becoming” bleef overal verschijnen, precies mijn gekozen woord voor 2026. Kraai na kraai, kraaienveren… en ik voelde de aanwezigheid van Hekate en Lilith bij me. Vertraging werd zo een heilige oefening, een initiatie: niet omdat het moest, maar omdat het goed voelde.

Vertragen is kiezen

Ik ontdekte dat vertragen niet betekent dat ik meer moet doen om die rust te vinden. Integendeel. Het betekent kiezen wat klopt. Voelen wat klopt. Niet meegaan in verplichting, maar volgen wat resoneert.

De les van januari

De kernboodschap die ik meeneem is simpel, maar diepgaand:Je wordt niet door een beer achterna gezeten.Een herinnering dat ik mag vertragen, mag ademen, mag leven in mijn eigen tempo.

Februari: ademhalen

Die les neem ik mee naar februari, mijn maand van ademhalen. Letterlijk en figuurlijk. Minder opjagen, minder opfokken, me laten dragen door het ritme van mijn eigen adem. Vertraging is geen doel op zich, het is een uitnodiging om aanwezig te zijn, te voelen en te groeien in mijn eigen tempo. Ik ben benieuwd: welk symbool of ritueel helpt jou om te vertragen? Deel het in de reacties of tag me op social media – laten we elkaar inspireren! Liefs, Angelique