Maart | De maand van de innerlijke veiligheid

Aan het eind van 2025 deed ik mee aan de 12 Holy Nights rituelen. Voor elke maand koos ik een woord en een intentie, een gids voor de energie van die periode. Januari stond in het teken van vertraging, een uitnodiging om te vertragen, te landen en te voelen wat er echt speelt. Februari werd mijn maand van ademhalen. Letterlijk en figuurlijk: bewust momenten nemen om te ademen, aanwezig te zijn in mijn lichaam, en even stil te staan. Waar januari ging over vertraging, ging februari over ruimte maken, voelen en bewustwording.

Maart stond bij mij in het teken van veiligheid.

Waar voelde ik me veilig?

Het eerste wat me opviel: ik voelde me vooral veilig thuis en bij de mensen om me heen die weten hoe intens het kan zijn om hard aan jezelf te werken. Mensen die begrijpen dat het soms zwaar en zelfs stom kan voelen, zijn voor mij echt een veilige haven. Hun aanwezigheid geeft me een gevoel van geborgenheid dat ik deze maand heel duidelijk heb gevoeld.

Rituelen en routines als anker

Naast de mensen en plekken om me heen, merkte ik hoe belangrijk mijn dagelijkse routines zijn. Mijn ochtend- en avondrituelen geven me houvast en structuur, iets waar ik op kan leunen als de dagen zwaar zijn. Zelfs als alles niet perfect gaat, helpen die kleine gewoontes me om rustig te blijven en mezelf te beschermen. Het voelt als een klein schild dat me ondersteunt in de chaos van mijn hoofd.

Momenten van onzekerheid

Toch waren er ook momenten waarop ik me minder veilig voelde. Ik zit in een zware therapievorm, die soms dingen in mij laat afbrokkelen of scheuren. Dan voel ik me tijdelijk niet veilig bij mezelf. Wat ik in die momenten nodig had – en nog steeds nodig heb – is rust en tijd, iets waar ik mezelf niet altijd toestemming voor geef. Het erkennen dat ik dit nodig heb, voelt als een eerste stap naar meer innerlijke veiligheid.

De vriendelijke stem

Wat me deze maand echt hielp, was de zachte stem die langzaam tussen de strenge en straffende stemmen in mijn hoofd begint te komen. Normaal hoor ik vooral de harde stem die zegt wat ik allemaal “fout” doe, maar nu merk ik dat er een vriendelijk stemmetje is dat zegt: “Het is oké, je mag pauzeren, je mag rust nemen.” Dat stemmetje voelt als een warme deken om mijn innerlijke zelf – precies wat veiligheid voor mij betekent: mezelf toestaan te zijn zoals ik ben.

Fysieke plekken die steun gaven

Fysiek voelde ik me het veiligst thuis en op de dansschool. Thuis is mijn basis, mijn haven, en de dansschool is een plek waar ik mijn lichaam kan uiten, spanning kan loslaten en mezelf kan resetten. Ook dagelijks naar buiten gaan hielp enorm: de frisse lucht, de beweging, het ritme van de natuur – het voelt als een stille, natuurlijke bescherming.

Concrete stappen voor veiligheid

Elke week volgde ik ook bodyflow-les, met focus op ademhaling en beweging. Dat hielp me letterlijk te landen in mijn lichaam en spanning los te laten. Samen met mijn routines en dagelijkse wandelingen waren dit concrete manieren om mezelf te steunen en veilig te voelen, zelfs op dagen dat alles van binnen chaotisch was.

Intentie voor april: vreugde

Voor april neem ik één belangrijke intentie mee: vreugde. Voor mij betekent dat erkennen dat het ook veilig is om plezier te hebben, lichtheid toe te laten en te genieten zonder schuldgevoel. Veiligheid gaat niet alleen over bescherming of rust, maar ook over jezelf toestaan om vreugde te ervaren. Door die vreugde toe te laten, versterk ik de vriendelijke stem in mezelf en creëer ik een diepere innerlijke veiligheid.

Reflectie van maart

Maart was een maand van zien, erkennen en zacht bewegen door alles wat er in mij gebeurde. Het liet me ontdekken dat veiligheid niet alleen iets externs is, maar iets dat ik actief kan creëren – met routines, rituelen, beweging, ademhaling en door te luisteren naar de vriendelijke stem in mezelf. Het was een maand waarin ik mezelf steeds meer leerde toestaan te zijn zoals ik ben, met alles erop en eraan. Liefs, Angelique